ગુજરાતી વ્યાકરણ (Gujarati grammar)

વિમાન મારફત પરદેશ જવાય છે.

બે વાંદરા માફક કૂદે છે.

તેઓ છે માટે હું નહીં આવું.

આંખ વડે જોવાય છે.

હું પણાનો ભાર - સ્વાભિમાન

ત્રણ કલાકનો રાત દિવસનો સમય - પ્રહર

નવી નવી ઇચ્છાઓ થવી - ઉકરાટા

દુઃખનો પોકાર - આર્તનાદ

બહુવ્રીહી

કર્મધારય

દ્વંદ્વ

તત્પુરુષ

ભુજંગી

છપ્પો

હરિગીત

સોરઠો

વાવાઝોડું જગાવી પવન પ્રલયના શંખ ફુંકે કરાલ!

આભેથી વજ્ર જાણે ખડખડ હસતું મશ્કરી કોઈની માંડે!

લીલા ગોકુળમાં કરી, ખલ હણ્યા ને ભાર ભૂનો હર્યો.

જન્મ્યો તો જીવી જાણું પલપલ કપરી જોડવી જિંદગાની.

મારા વડે પાઠ વંચાવ્યો

શિક્ષકે મારી પાસે પાઠ વંચાવ્યો

મે શિક્ષકને પાઠ વંચાવ્યો

મારાથી પાઠ વંચાવ્યો