અલંકાર

વ્યતિરેક

અનન્વય

શબ્દાનુપ્રાસ

ઉપમા

ઉપમા

વ્યતિરેક

શ્લેષ

વ્યાજસ્તુતિ

ફૂલનો પછેડો ઓઢું પ્રેમઘાટડી રે

વૃક્ષો હસતાં હતા

રખે ભાણેજ નવ મરે.

દવાખાનું પાંજરાપોળ જેવું હશે

"રૂપે અરુણ ઉદય સરખો"

"મા તે મા, બીજા બધા વનવગડાના વા"

"ગુલછડી સમોવડી તે બાલિકા હતી"

"કાળજે ઊંડા કળણ છે, છદ્મ જેવી જિંદગી"

કાળા કમરનો કાળો મોહન, કાળું એનું નામ

પીપળાએ અત્યારે જાણે બોધિવૃક્ષની ગરવાઈ ધારણ કરી

ઝીણાં ફોરાં ઝરમર ઝર્યા

મુંજે ફરીથી ઊંચે જોયુ, એક હાસ્યબાણ છોડ્યું

રૂપક

આંતરપ્રાસ

અનન્વય

શબ્દાનુપ્રાસ