ગુજરાતી વ્યાકરણ (Gujarati grammar)

ઈચ્છુક

સ્પૃહા

સ્પૃહણીય

સરાહનીય

શબ્દો

વૈખરી

બોલી

ભાષા

વદન સુધાકરને રહુ નિહાળી

ધીમે-ધીમે તે ડગ ધરતો - કોઈ મત્ત ગજેન્દ્રની માફક

ડોહો સોટા જેમ હાલવા ચાલવા લાગ્યો

કાચ, ઘડિયાળ અને સત્યની પેઠે ટાઈમટેબલ પણ નાજુક વસ્તુ છે.

નેહ × સ્નેહ

ગર્વ × અભિમાન

ઠાઠ × વૈભવ

ઉપકાર × અપકાર

હોંશિયાર

પાવરધો

આળસુ

કાર્યકુશળ

આભેથી વજ્ર જાણે ખડખડ હસતું મશ્કરી કોઈની માંડે!

વાવાઝોડું જગાવી પવન પ્રલયના શંખ ફુંકે કરાલ!

જન્મ્યો તો જીવી જાણું પલપલ કપરી જોડવી જિંદગાની.

લીલા ગોકુળમાં કરી, ખલ હણ્યા ને ભાર ભૂનો હર્યો.