અલંકાર

વ્યાજસ્તુતિ

ઉત્પ્રેક્ષા

વ્યતિરેક

રૂપક

ઉત્પ્રેક્ષા

ઉપમા

વર્ણસગાઈ

રૂપક

માડીનો નેહ બારે માસ રે

મા તે મા.

પાને પાને પોઢી રાત.

હું માનવી માનવ થાઉં તો ઘણું.

અનન્વય

રૂપક

અર્થાન્તરન્યાસ

ઉપમા

ફૂલનો પછેડો ઓઢું પ્રેમઘાટડી રે

રખે ભાણેજ નવ મરે.

વૃક્ષો હસતાં હતા

દવાખાનું પાંજરાપોળ જેવું હશે

એમનું હૃદય હતું કામમાં ડૂબેલું

રખે અમદાવાદમાં વરસાદ આવે.

હોડી જાણે આરબઘોડી

શકે સુરતમાં ભૂકંપ આવે