ગુજરાતી વ્યાકરણ (Gujarati grammar)

ખાળે ડૂચા ને દરવાજા મોકળા

ખાલી ચણો વાગે ઘણો

પેટનો બળ્યો ગામ માળે

ડૂબતો માણસ તરણું પકડે

ગામ

બસ

રહી

જ

આડા લાકડો આડો વહેર - પાકે ઘડે કાંઠા ન ચઢે

ભાંગ્યું ભાંગ્યું તોય ભરુચ - પડતીમાં હોવા છતાં આબરૂ જાળવવાની શક્તિ ધરાવવી

દૂરથી ડુંગર રળિયામણા - દૂરથી બધું જ સુંદર દેખાય.

ઘડીમાં તોલો ને ઘડીમાં માસો - અસ્થિર ને ચંચળ મનવાળા હોવું

બારણું

હવા

પાંદડું

પ્રકાશ

પરમવૃક્ષ

કલ્પવૃક્ષ

કામધેનુ

બોધિવૃક્ષ

મોગરો

સૂર્ય

ચંદન

કમળ