અલંકાર

વ્યતિરેક

રૂપક

અનન્વય

ઉપમા

રખે ભાણેજ નવ મરે.

દવાખાનું પાંજરાપોળ જેવું હશે

ફૂલનો પછેડો ઓઢું પ્રેમઘાટડી રે

વૃક્ષો હસતાં હતા

ઉપમા

અનન્વય

અર્થાન્તરન્યાસ

રૂપક

ઉપમા

રૂપક

વ્યાજસ્તુતિ

સજીવારોપણ

રૂપક

ઉત્પ્રેક્ષા

વ્યાજસ્તુતિ

વ્યતિરેક

પીપળાએ અત્યારે જાણે બોધિવૃક્ષની ગરવાઈ ધારણ કરી

ઝીણાં ફોરાં ઝરમર ઝર્યા

કાળા કમરનો કાળો મોહન, કાળું એનું નામ

મુંજે ફરીથી ઊંચે જોયુ, એક હાસ્યબાણ છોડ્યું