અલંકાર

ઉપમા

રૂપક

વર્ણસગાઈ

ઉત્પ્રેક્ષા

માડીનો નેહ બારે માસ રે

હું માનવી માનવ થાઉં તો ઘણું.

મા તે મા.

પાને પાને પોઢી રાત.

વ્યતિરેક

ઉત્પ્રેક્ષા

ઉપમા

રૂપક

ઉપમા

વ્યતિરેક

ઉત્પ્રેક્ષા

રૂપક

રખે ભાણેજ નવ મરે.

વૃક્ષો હસતાં હતા

દવાખાનું પાંજરાપોળ જેવું હશે

ફૂલનો પછેડો ઓઢું પ્રેમઘાટડી રે

વ્યતિરેક

રૂપક

ઉપમા

અનન્વય