અલંકાર

ઝીણાં ફોરાં ઝરમર ઝર્યા

મુંજે ફરીથી ઊંચે જોયુ, એક હાસ્યબાણ છોડ્યું

પીપળાએ અત્યારે જાણે બોધિવૃક્ષની ગરવાઈ ધારણ કરી

કાળા કમરનો કાળો મોહન, કાળું એનું નામ

વ્યતિરેક

ઉપમા

સજીવારોપણ

અંત્યાનુપ્રાસ

અનન્વય

સજીવારોપણ

વ્યતિરેક

વ્યાજસ્તુતિ

રૂપક

શ્લેષ

સજીવારોપણ

વ્યાજસ્તુતિ

વ્યાજસ્તુતિ

રૂપક

વ્યતિરેક

આંતરપ્રાસ

માડીનો નેહ બારે માસ રે

પાને પાને પોઢી રાત.

હું માનવી માનવ થાઉં તો ઘણું.

મા તે મા.