અલંકાર

પીપળાએ અત્યારે જાણે બોધિવૃક્ષની ગરવાઈ ધારણ કરી

ઝીણાં ફોરાં ઝરમર ઝર્યા

કાળા કમરનો કાળો મોહન, કાળું એનું નામ

મુંજે ફરીથી ઊંચે જોયુ, એક હાસ્યબાણ છોડ્યું

ઉપમા

સજીવારોપણ

વ્યતિરેક

ઉત્પ્રેક્ષા

વ્યતિરેક

સ્વભાવોક્તિ

સજીવારોપણ

ઉત્પ્રેક્ષા

ઉપમા

આંતરપ્રાસ

અંત્યાનુપ્રાસ

સજીવારોપણ

રૂપક

અનન્વય

અર્થાન્તરન્યાસ

ઉપમા

હું માનવી માનવ થાઉં તો ઘણું.

માડીનો નેહ બારે માસ રે

પાને પાને પોઢી રાત.

મા તે મા.