કહેવત (Proverb)

ઉજ્જડ ગામમાં નેમીચંદ નામનો પ્રધાન છે.

ગામમાં બધા ભણેલા નેમીચંદ એકલા અભણ.

બહુ સારી વસ્તુ મળે તો ખરાબ વસ્તુ ભુલાય

ગામમાં બધા અભણ નેમીચંદ એકલા ભણેલા.

પ્રભુ પાસે ગયા પછી કોઈ નુકસાન થતું નથી.

કાર્ય પુરુ થયા પછી તેના સંસ્કાર રહી જાય છે.

વખાણીએ તે જ ખરાબ નીવડે.

સાપનાં ઘસડાવાથી તેનાં લીસોટા પડે છે.

જુદાં-જુદાં બહાના બતાવવા.

જે કંઈ બચ્યું તે જ લાભવાળું,

અઢળક ખર્ચ કરવો અને કરકસરનો દેખાવ કરવો.

પોતાની જવાબદારી બીજાની શિરે ઢોળી દેવી.

મોર ટહુકા કરે

મીઠાશથી બોલાવવું

ન ગમતી વ્યકિતને બોલાવવું

બૂમો પાડી બોલાવવું

સામે ચાલીને આવતો ફાયદો

ઊન ખૂબજ મૂલ્યવાન હોય છે

ઘેટીને બહાર ચરવા ના મોકલાય

થોડોક ફાયદો મેળવવાં જતાં મોટી હાનિ વેઠવી

સંપ ત્યાં જંપ

ઝાઝા હાથ રળિયામણા

ઉતાવળે આંબા ન પાકે

ફરે તે ચરે; બાંધ્યું ભૂખે મરે