ગુજરાતી વ્યાકરણ (Gujarati grammar)

આવેગિક

સંવેગિક

સ્થતપ્રજ્ઞ

સ્પૃશહણીય

બુદ્ધિ ભ્રષ્ટ થઈ જવી

બેધ્યાનપણામાંથી સ્વસ્થ થવું

મડાગાંઠ પડવી

મન મરી જવું

વણસવું

ખરાબ થવું

બગડવું

વખોડવું

વાગે છે રે વાગે છે રે વૃંદાવન મોરલી વાગે છે

હાંફી ગયેલા શ્વાસના પગને તપાસીએ

ફુલના જાણે શોભે ગાલિયા

ઊંઘતાને પાયે પગની જેલ

કદી મારી પાસે વન વન તણા હોત કુસુમો

છે કો મારું અખિલ જગમાં ? બૂમ મેં એક પાડી

સમુદ્રમાં ભણી ઉપડ્યા કમરને કસી રંગથી

કાળી ધોળી રાતી ગાય, પીએ પાણી ચરવા જાય